viernes, 22 de octubre de 2010

“Felicidades” (a Lorena)


Peor para el sol si no va a salir,
ya hay luz de sobra contigo.
Siempre he estado lejos de ti
y de esta forma te felicito.

A penas nos hemos visto,
ni siquiera recuerdo tu voz.
No fuiste significante al principio
ni tú sabías quién era yo.

Gracias por estar ausente
e intermitentemente conseguir
que se me escape una sonrisa.

Gracias por seguirme la corriente
y clandestinamente permitir
que conozca matices de tu vida.

(22.10.2010)

jueves, 21 de octubre de 2010

"Por ahí va el Rober”


‘Tan, tan’, llaman a la puerta otra vez,
abrió y no había nada.
Ahora recuerda su culo, que es miel,
y juega en el parque con hadas.

Dulce introducción al caos,
su camello dice que ya no le fía.
Ya no se queda ‘empedrao’
esperando a Jesucristo García.

Ama y ensancha el alma
dando el corazón a golfas y putas.
Busca una hoguera, y en calma,
reposa bajo la luna.

La vereda de la puerta de atrás

es hoy su historia prohibida.
Olvida el día que la vio marchar
y no cree en las despedidas.


Con un latido de reloj

va quemando sus recuerdos.
Necesita drogas y amor
para estar cerca del suelo.


So payaso es su fiel enemigo,
no tiene ni dios ni amo.
Persigue al Correcaminos
y os manda a todos al carajo.


(21.10.2010)

martes, 19 de octubre de 2010

“Crisis”

Hasta el coño de esta crisis
que deshoja las flores del jarrón.
Ya no es que esté la cosa difícil
o que incluso vaya a peor.

Busco en el fondo de mi bolsillo
y hago el gesto para nada.
Encuentro pelusas y bichos
y deslenguadas palabras.


Tengo un cajón oxidado
lleno de viejas cartas.
Tengo un barco que en vano
navega inquietas aguas.

Soy un hombre flaco,
recuerdo lo que quiero recordar.
Se está yendo todo al carajo
y todo huele fatal.

Ni el paraguas para la que cae,
y esta maldita época digital
va hacer que follemos por USB
y lloremos por iPad.

Estoy que hecho humo
del partidismo de las cosas.
Vamos a pique, sin rumbo,
sin pipas ni popa.


(19.10.2010)

lunes, 18 de octubre de 2010

“Raíces de cuerdo y alas de loco”

No quiero que nadie me proteja,
ya tengo una puerta blindada.
Quiero besarte cuando quiera
sin terciar palabra.

¿Desde cuándo tiene que ser
sólo lo uno o lo otro?
También se pueden tener
raíces de cuerdo y alas de loco.

¿Y qué más me dan tus tetas
teniendo ese par de ojos?
No entraría en mi cabeza
que a otros les parecieras poco.

Tu maldito cuerpo de niña
se clava en mi como un anzuelo.
Tienes algo que te hace distinta
e infinita hasta el cielo.

Y en el subsuelo yo te observo
como quien pesca sin caña.
Termino este juego
y pliego las alas.

(18.10.2010)

viernes, 15 de octubre de 2010

“10.000”

Es cierto que no soy poeta,
que no cuido la métrica en la rima.
A veces me siento en chinchetas
para saltar y alcanzar la cima.

Suelo escribir para mí
aunque a veces estéis en mis letras.
Sólo tengo cosas que decir
y dejo las puertas abiertas.


Es cierto que las interpretáis
como bien queréis hacerlo.
Y muchas veces esperáis
que no tenga ciertos excesos.

No pretendo contentar a nadie,
ni quiero ni puedo gustar a todos.
Espero que el tiempo amaine
cuando en ocasiones incomodo.

Es cierto que hoy estoy aquí
aunque el tiempo es un enigma.
Por eso ahora os quiero decir
¡Gracias por las 10.000 visitas!

(15.10.2010)

miércoles, 13 de octubre de 2010

“¡Eh, Sabina!” (a Don Joaquín)

Nos dieron las diez y las once
en el boulevard de los sueños rotos.
Ahora hago inventario de acordes
caminando en círculos viciosos.

Y me paro a pensar en la princesa
más bonita de la Calle Melancolía.
Releo el tratado de impaciencia
que firmé en mi cama vacía.

Pongamos que hablo de ti,
que aunque seas una bruja
mi amigo Satán te recomienda.

No llego a joven aprendiz
ni a quitarte la blusa
ni a preparar la merienda.

Te hubiera dicho ‘quédate a dormir’
pero tuve que pisar el acelerador.
Hoy así estoy yo sin ti
subido en mi caballo de cartón.

Cómo decirte, cómo contarte
que no soy tan bueno como parezco,
que soy un cuervo ingenuo y elegante
con miedo a amores eternos.

Pero hay besos de Judas
que saben a hotel dulce hotel
y se llaman soledad.

Y aunque esté a las duras,
las maduras tienen su aquél
en los juegos de azar.

Son pocos 19 días
si no les siguen sus 500 noches.
Se queda la frente marchita
en el asiento trasero de un coche.

Aun recuerdo el tacto de sus piernas

aunque no haya conseguido tocarlas.
Y estudio sus medias negras
a las seis de la mañana.

Eh, Sabina, ponme un trago más
que voy a cojear
como buen pirata.

Dame pastillas para no soñar
que quiero jugar por jugar
a esconderme como las ratas.

Me siento como un explorador
que escucha el ruido de su escalera.
Y sin embargo un tiramisú de limón
te hace más guapa que cualquiera.

Barbie Super Star ya no se vende,
ahora Almodóvar la quiere fichar.
Ya no fuma flores verdes
ni es un pez en la ciudad.

Pero hoy cierra por derribo
donde habitaba el olvido
entre lágrimas de plástico azul.

Cuando me hablan del destino,
ser el primero me pido
para escaparme al sur.

Aunque ya no me juegue la boca,
hay que ver que hermosas eran.
Hoy quererte a ti en la sombra
es como un dolor de muelas.

Tras seis tequilas y dos horas después,
sólo veo números rojos.
Me pongo el bombín del revés
para que no me veas los ojos.

Resumiendo, tras el vinagre
las rosas se bañan
en agua pasada.

Y no hay crisis ni nadie
que me corte las alas
para mirarte a la cara.


(13.10.2010)

martes, 12 de octubre de 2010

“Toi”


Toi quemao, toi pelao,
toi forrao, toi colgao.

Toi plasta, toi tatuao,
toi tirao, toi atrapao.

Toi a mi bola, toi girao,

toi salío, toi como toi,
Toi namorao, toi sonao,
toi chungo, no toi.

Toi infomatizao, toi cateao,
toi agotao, toi fumao.

Toi tumbao, toi flipao,
toi a oscura, toi apagao.

Toi difrasao, toi acalorao,
toi nublao, toi rebotao.
Toi tormentoso, toi mareao,
toi reunío, toi sobrao.

Toi bodacho, toi iluminao,

toi empalmao, toi fatal.
Toi emperchao, toi de lao,
toi cagao...yo toi, ¿y tu tas?


(12.10.2010)